Ερμηνεύοντας την γνωστή ρήση,
που φαίνεται ότι δεν είναι
τυχαία, καθώς τους χειμερινούς μήνες, τις ημέρες των εορτών, αλλά και γενικά
όταν έχει «παλιόκαιρο», αισθανόμαστε την ανάγκη να έχουμε κάποιον δίπλα μας, να
μοιραστούμε την μοναχικότητα, να μας αγκαλιάσει κάποιος προσφέροντας ζεστασιά
(ιδίως τα τελευταία χρόνια με την «έλλειψη» της θέρμανσης). Οπότε με κίνητρο
την ρήση «αναθερμαίνουμε» τις σχέσεις μας οικογενειακές, φιλικές, συντροφικές,
γειτονικές, για καφεδάκι, σινεμά, θέατρο ή απλά μπροστά στο τζάκι ψήνοντας
κάστανα και ζεσταίνοντας χεράκια, ποδαράκια, αλλά και καρδούλα και ψυχούλα. Ουφ
ζέστη, έσκασα…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου